De zomer is weer aangebroken en dus is het tijd om de komende tijd weer eens de songfestivalhistorie in te duiken. Dit jaar kijken we naar Nederlandse artiesten die (al dan niet succesvol) voor andere landen zijn aangetreden in de internationale finale of tijdens de voorronde. In de eerste aflevering: Taco Ockerse (Duitsland 1981)

Artiest: Taco Ockerse
Land: Duitsland
Jaar: 1981
Nummer: Träume brauchen Zeit
Klassering: 12e en laatste in de voorronde
Website: www.taco.tc
In Nederland bekend van: Zijn hit Puttin’ on the Ritz

De inmiddels 55-jarige Taco Ockerse nam in 1981 deel aan de Duitse voorronde. Hij werd laatste in de door Lena Valaitis en haar Johnny Blue gewonnen voorronde, maar scoorde ruim een jaar later alsnog een wereldhit met zijn versie van Puttin’ on the Ritz.

Ockerse werd geboren in Indonesië, maar heeft Nederlandse ouders en de Nederlandse nationaliteit. Zijn jeugd bracht hij in diverse landen door, waarna hij zich in de jaren zeventig in Duitsland vestigde. Op zijn 20e begon hij in musicals te spelen, waarna hij in 1979 zijn eigen band oprichtte; Taco’s Bizz. Het was dan ook niet zo heel gek dat hij deelnam aan de Duitse voorronde. Zijn demo van Träume brauchen Zeit van de hand van Janine Terlohian en Kathrin Brigl werd geselecteerd voor de nationale finale en hij kreeg een platencontract bij Polydor. Daarin was wel opgenomen dat hij in eerste instantie enkel Duitstalige nummers zou opnemen. Träume brauchen Zeit kreeg uiteindelijk 2269 stemmen en eindigde daarmee als laatste.

Voor Ockerse was de laatste stek echter bij lange na niet het einde. Een jaar later bracht hij Puttin’ on the Ritz uit. Een nummer van Irving Berlin dat oorspronkelijk uit de jaren twintig stamt, maar nu werd voorzien van een jaren tachtig elektro-sausje. Voor de gelegenheid werden ook enkele andere compositites van Berlin verwerkt. Het nummer werd na enige tijd pas opgepakt, maar werd daarna een wereldhit en bracht het tot de vierde stek in de Amerikaanse hitlijst. In onder meer Zweden en Nieuw-Zeeland haalde het nummer de eerste plek. Top 10-klasseringen waren er onder meer ook in Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Noorwegen. In Nederland was plek 18 echte het hoogst haalbare.

Daarna verscheen het album After Eight dat in diverse landen de gouden en platinum status haalde. Daarmee was het echter meteen gedaan met de grote successen. Zijn tweede album verkocht stukken minder en vervolgsingles kwamen niet in de buurt van topklasseringen. Midden jaren negentig keerde hij terug in de musicalwereld en teerde hij nog op het succes van Puttin’ on the Ritz  tijdens diverse tv-programma’s en optredens. Tegenwoordig treedt hij nog samen met zijn band op met een swing- en soulshow en wordt hij nog geregeld gevraagd voor tv-optredens om Puttin’ on the ritz te vertolken.


Träume brauchen Zeit


Puttin’ on the Ritz

Over enkele dagen de tweede aflevering met Esther Hart die in 2003 niet alleen Nederland vertegenwoordigde, maar in eerste instantie datzelfde jaar ook voor de voorronde van de Britten was geselecteerd.