Lion Ceccah alleen voor songfestival in het zilver
De 34-jarige Lion Ceccah vertegenwoordigt Litouwen op het Eurovisie Songfestival in Wenen. Hij noemt zich naast zanger ook performance creator. Hij kreeg in 2017 bekendheid door zijn deelname aan de X-Factor en hij trad tien jaar lang optrad als Alen Chicco. Is zijn zilver gekleurd gezicht een image of is het speciaal voor het Eurovisie Songfestival? De zanger vertelt in onderstaand interview waarom hij in veel talen zingt en wie hem inspireerde.
Ik vind zijn zilveren vermomming eerder storend. Voor mij voegt het niets speciaals toe aan het lied.
Persoonlijk vind ik die vermomming ook erg afleidend, maar het liedje zelf vind ik een van de mooiste van dit festival. Gelukkig neem ik muziek overwegend als audio tot me, en laat ik video’s na 1 of 2 keer kijken voor wat ze zijn.
Net zo ‘storend’ als Conchita’s baard.
Hey wacht, dat viel na de puntentelling in 2014 blijkbaar wel mee.
Trouwens, hier nog enkele reacties van de Douze Points-voorstel-reeks uit 2014 aangaande Oostenrijk (Conchita Würst – ‘Rise Like A Phoenix’):
– “Jammer voor Oostenrijk maar geen finale plaats. Hoe aardig Conchita ook is, veel doorsnee publiek schrikt in eerste instantie van haar verschijning en zullen niet op haar stemmen.”
– “Ik vind het een goed lied, mooie melodie, goede tekst, met een redelijke live uitvoering. Op basis daarvan zou het toch de finale moeten halen, denk dat dat maar net gaat lukken, omdat de act bij velen toch in eerste instantie wat onwennig zal overkomen.”
– “De artiest vind ik niet bepaald lekker om naar te kijken, maar met mijn ogen dicht geniet ik wel van het lied, hoor.”
– “Afschuwelijk lied. Wat je noemt een gedrocht.
Overdramatisch.”
De man heeft zijn “vermomming” niet nodig want hij heeft talent genoeg. Wat mij betreft verdient deze bijdrage een hele hoge notering. Live staat het als een huis en hij heeft een aangename zangstem. Verder blijft het nummer mij intrigeren en is het naast die rampestamper uit Zweden mijn favoriet.